Ijsprinses

Bij de bankgiro loterij heb ik nog niet veel gewonnen. Meestal, als ik een prijsje krijg, is het een extra lot, of soms (korting op) een toegangskaartje voor een of ander museum, meestal ver van m’n woonplaats en altijd geldig op voor mij onmogelijke tijden. Dit boek van Camilla Läckberg was een leuke uitzondering op de regel, een tastbare prijs dus waardoor ik met weer een auteur van zweedse bodem in aanraking ben gekomen. En ook deze kennismaking is goed bevallen. Het boek is een literaire thriller. Wat nu de criteria zijn op grond waarvan iets literair genoemd mag worden is mij nog nooit duidelijk geworden.

Maar een thriller is dit zeker. Niet op een “hitchkock achtige wijze” , het plot is niet heel erg origineel en ook zitten er geen heel verrassende wendingen in.  Toch slaagt de auteur erin je aandacht te pakken. En je vergeeft haar het introduceren van karakters die wat vlak blijven. Wat ik wel grappig vind zijn bijvoorbeeld de “spannende scenes” die voorafgaan aan de hoofdstukken waarin het verhaal is opgedeeld. Ze voegen eigenlijk niets toe, zelfs de inhoud ervan lijkt los te staan van de rest. En zo is er is nog wel meer aan te merken op vorm en stijl. Maar wat doet het ertoe. Het werkt! Goed gedaan, gewoon een goed boek, literair of niet.